In gesprek met Nabil

'Zeg... voor wíe doe jij dit eigenlijk?’

‘Ik heb hier zóveel moois over gehoord, misschien moeten we het gewoon doen. Het is op maandagavond, nou, dat moet wel lukken toch?’ Zo oreerde mijn vriendin, wildenthousiast, en eerlijk is eerlijk: ze stak me aan. Een online seminar. Vijf maandagavonden op rij. Een soort deep dive zelfontwikkeling, een zoektocht

Pikorde

Deze week (binnenshuis) over gestruikeld: een kaart van bioloog Midas Dekkers. In 2018 wilde ik hem interviewen voor het magazine &C. Extra hindernis: Midas had geen mobiel, computer of email. 'Als mensen een afspraak met me willen, dan vinden ze me wel,' vertelde hij me later. '

Survival in de spotlight

Dit artikel is voor iedereen die het ook doodeng vindt om voor een groep te spreken. Inclusief fijne inzichten en praktische tips van Simone van den Ende, presentatiecoach van o.a. Linda de Mol en Chantal Janzen. Afgelopen maand verscheen dit verhaal in &C. Mijn hart klopt in mijn

Tussen draf en dromen

Burgerlijke bal

Kerst-items, je houdt ervan of niet. Ik hou ervan. Het kan me allemaal niet flikkerend of schreeuwerig genoeg zijn. Niks in 't leven eigenlijk. Fonkelende eenden, gekleurde ballen, overal lichtjes en sneeuwspuitende poppen in Amerikaans mailboxes (#madeinChina). Voor de kerstfilmkenner: hardcore Clark Griswold. Afgelopen weekend dronk ik een drankje

Schorriemorrie

Voor de Action in de stad spuit een groepje jongens en meiden elkaar onder met serpentinespuiten. De pubers schreeuwen en gillen, dikke pret. Six/seven. De hele straat ligt bezaaid met fluorescerende slierten. Een blonde jongen op een fatbike trekt een blikje Red Bull weg. Mijn 12-jarige zoon en ik

Slappe boog

Terwijl Sinterklaas weer naar Spanje afdreef, lag ik half uitgehold op de bank. Cadeaus verzamelen, inpakken, dichten, de boel verstoppen door het hele huis, ik geniet er intens van, maarja, er moest die dag ook nog gewerkt worden en écht kakelvers voelde ik me al dagen niet. Kortom: SnotPiet lag

Vol verwachting

‘Ik had echt geen zin meer in wekenlang hysterisch gedoe, dus ik heb gewoon verteld hoe het zit. Opgelost, lekker rustig zo,’ zei een moeder op het schoolplein, tevreden met haar korte-metten-methode. Mijn buitenkant knikte braaf mee, genuanceerd, niet-oordelend. Maar inwendig had ik haar ogen al uitgekrabd: wat een geklaag,

Cassettebandjes

In een eerder Hopsel las je hoe mijn vader de mail over mijn moeder afsloot met een P.S. P.S. in de onderste lade van mijn rechterbruine kastje, onder mijn bureau, ligt een envelop: hierin zitten twee cassettebandjes + afluisterapparaat met daarop geluidsopnamen van Joyce van een gesprek in onze

Hormonig?