Spreek je uit

Het is avond, mijn 12-jarige heeft door dat zijn schooltas nog bij een vriend ligt te liggen. Grom-grom. Het is koud, het regent, hij heeft geen zin om te fietsen, ik snap 'm wel. Moet er ook echt niet aan denken, maarja... die tas moet terug. Ik strijk over mijn moederhart: weet je wat, ik fiets wel gezellig met je mee. Inwendig sputterend sleep ik mijn lichaam weg van de kaasplank en begin aan de logistieke voorbereiding. Eenmaal ingemummied met sjaal, jas, handschoenen, 'fuck waar zijn m'n sleutels, heeft iemand nog fietslampjes?' - hoor ik het volgende:

‘Niets ten nadele van jou hoor, maar ik fiets liever met papa.’