Hamster weg - mama weg
Stap voor stap verken ik mijn oerthema; het vakkundig weggemoffelde verlies van mijn moeder op mijn 10e. Dit Hopsel is weer een stukje van die puzzel
...ik kies tóch voor wegduiken en schuif de cassettebandjes opzij. Wel haal ik de stapel brieven en notities van mijn moeder uit de Philips-envelop. Bovenop zitten de gele Philips-memootje met mijn vaders onmiskenbare handschrift:
Ligt op datum. Heftig!! Emotioneel! Ps. Lees het maar SAMEN tzt.
Samen met mijn zus, bedoelt mijn vader daarmee, zodat we steun aan elkaar hebben. No way, denk ik alleen maar, mijn zus ook trouwens.Verdriet is bleh, tuurlijk, maar sámen verdriet... dat is pas écht de hel. Zo zagen wij dat tenminste. En zien we dat nog steeds wel. Liever individueel lijden.
Word voor de prijs van één Randstedelijke havercappuccino (€ 4,50)
betalend abonnee en ontvang wekelijks een Hopsel plus toegang tot al mijn schrijfsels.
Als ik het eerste papiertje ontvouw, voel ik zenuwen. 35 jaar lang durfde ik het niet aan om mijn moeder dichterbij te halen. En nu sta ik op het punt om dat jaar waarin alles veranderde, vanuit haar perspectief te lezen. Gewoon hier, op kantoor. Dichterbij kan iemand - postuum - niet komen. Het voelt alsof ik, op een doodgewone dinsdag op mijn werkplek tussen andere freelancers, de doos van Pandora openpeuter.
Twijfel. Ga ik hier nu echt aan beginnen? Yep, dat ga je, het is tij-hijd!
