Skontje
Ik lig lepeltje-lepeltje met mijn moeder, ik vóel haar aanwezigheid, haar
Oerthema
Ik licht steeds vaker het dekseltje van mijn pot achterstallige rouw en vraagtekens over mijn moeder (én mijzelf) op. Deze zoektocht wissel ik af met luchtiger kost, zoals herkenbaar ongemak en de bekende huis-, tuin- en keukentwijfels. Want: zwaar, licht, lollig, taai, vallen en weer opstaan... c'est la fucking vie, toch?
Het beest in de bek kijken
💡Van mijn vader kreeg ik een stapel brieven die mijn moeder Joyce
Hou 't luchtig (8)
'Alles bij elkaar loop ik soms tegen de muren op en
For your ears only
Jij, als gewaardeerd abonnee, weet natuurlijk dat ik maandelijks iets over mijn
Dat onduidelijke gevoel (7)
Met die laatste brief wordt het er allemaal bepaald niet gezelliger op.
Een naar staartje (6)
December 1989: als negenjarige realiseerde ik me niet precies wat er allemaal
Hamster weg - mama weg (5)
...ik kies tóch voor wegduiken en schuif de cassettebandjes opzij. Wel haal
Cassettebandjes (4)
In een eerder Hopsel las je hoe mijn vader de mail over
Dierbare spruiten (3)
Op de volle kerk en de verdrietige gezichten na, herinner ik me weinig van mama's begrafenis. Weet jij alles nog precies, ook wat er daarna gebeurde? En wil je daar iets over zeggen of liever niet? Liefs, je jongste spruit’
Deksels (2)
'Ik begin elk jaar meer de impact van haar verlies te begrijpen, if ever,' appte een van mijn beste vriendinnen me eerder dit jaar, op de dag dat mijn moeder 75 had moeten worden.
Hup hup, niet piepen, en door! (1)
'Maar nu hoef ik morgen niet naar school, toch?' Het