Maak er wat van

Mensen mopperen graag. Op elkaar, hun kinderen, werk, school, de politiek, de verkeerde kleur van hun kozijnen. Ik ook natuurlijk. Zo pruttelde ik vanmorgen nog dat – nu we na twintig jaar eindelijk een nieuw, lekker bed hebben gekocht – het bed eigenlijk té lekker ligt, waardoor ik er niet meer uit wil. Wèh-wèh. Problemen.

Tegelijkertijd heb ik de neiging alles kapot te relativeren door het af te zetten tegen oorlogen, ongeneeslijke ziektes of ander groot leed. Man, denk ik dan: kijk eens waar je woont, hoe je leeft, wat je allemaal wél hebt. Net zo goed bloedirritant natuurlijk. Je kunt niet alles platnuanceren met ‘er zijn ergere dingen’. Ook luxeproblemen kunnen vóelen als problemen. De verkeerde tint wit op je kozijn ís ook gewoon niet leuk ;)

Wel ontwikkel ik met de jaren een groeiende bewondering voor mensen die, ondanks alles, opvallend positief blijven en zich vooral richten op wat wél kan. Die niet eindeloos blijven hangen in gemopper of zelfmedelijden, maar tóch dat halfvolle glas blijven zien, ook als het halflege deel behoorlijk dominant aanwezig is.